Stop met denken en volg je hart

Stop met denken en volg je hart

Deze quote kwam ik onlangs tegen en is zo ontzettend symbolisch voor mij en voor het gevoel dat me steeds vaker bekruipt. Onzekerheid en perfectionisme zijn twee dingen die bij mij horen en waar ik een haat-liefdeverhouding mee heb. Al heb ik iets nóg zo goed gedaan, ik ben altijd op zoek naar hoe het nog beter kan.

Twee maanden geleden had ik bijvoorbeeld de eindevaluatie van de Spaanse lessen die ik heb verzorgd op twee basisscholen. Zowel kinderen als docenten en directeuren waren ontzettend enthousiast. Zo enthousiast dat we deze week starten met een nieuw schooljaar Spaanse lessen voor de kinderen die extra uitdaging kunnen gebruiken. Supergaaf!

Stop met denken…

De vakantie deed haar intrede en zo’n rustmoment zorgt er bij mij voor dat ik ga denken: Ben ik wel een echte juf; ben ik wel goed genoeg; doe ik wel genoeg leuke dingen met de leerlingen; zijn de lessen wel uitdagend genoeg; heb ik voldoende tijd besteed aan individuele leerlingen; was ik streng genoeg; heb ik alles uit de leerlingen gehaald wat erin zat; hoe haalbaar is dit alles in een uurtje per week?

Als ik dan toch lekker in zo’n twijfelmodus zit vraag ik me ook ineens af of ik wel zo’n goede vertaler ben? Maar aan de andere kant: Ik heb de vertaalopleiding doorlopen dus zo slecht zal ik het toch niet doen?

Ik ben me er zeker van bewust dat ik net aan het starten ben in een nieuwe wereld. Ik ben uit mijn oude wereld gestapt waarin ik jarenlang een netwerk op heb kunnen bouwen en waar ik mensen om me heen heb verzameld en na een aantal jaren merk je dat zich dat loont en dat veel dingen vanzelf gaan.

Nu stap ik in een nieuwe wereld waar ook echt alles nieuw is; de mensen, de bedrijven, het werk, het zelfstandig ondernemerschap, etc. Begrijp me goed: Ik vind het allemaal ontzettend leuk. Een van de voordelen aan eigen baas zijn is bijvoorbeeld dat ik zelf mag weten wat ik allemaal doe. Ik zit niet vast aan de kaders van een functie. Natuurlijk ben ik voornamelijk vertaler en docent, maar als er andere leuke kansen voorbij komen dan pak ik die met beide handen aan.

Toch borrelen er tegelijkertijd weer allerlei vragen op: Ben ik niet met teveel dingen tegelijk bezig (story of my life) en moet ik niet meer focussen? De waarheid is dat ik dat helemaal niet leuk vind. Ik wil niet elke dag hetzelfde doen. Ik wil nieuwe dingen ontdekken, ik wil verschillende klussen doen en op die manier zoveel mogelijk leren.

… en volg je hart

Soms wil ik wel eens even stoppen met denken… gewoon doen wat goed voelt. Ik ben namelijk zo’n type dat erin gelooft dat dingen met een reden gebeuren. Dat er vanzelf iets op je pad komt waardoor je antwoorden op al deze vragen krijgt. Voorlopig ga ik dus maar lekker door als ‘zelfstandige duizendpoot’. Ik probeer te vertrouwen op mijn buikgevoel; vaak pakt dat goed uit en soms niet. Maar ook daar leer ik weer van.

Dan heb je dus ineens een blog met een open einde. Gewoon… Omdat ik nu even stil sta met mijn ogen dicht en probeer te horen wat mijn hart mij vertelt.



Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *