Honeymoon: met of zonder kinderen?

Honeymoon: met of zonder kinderen?

Wij gaan trouwen!! Oké oké… het is al oud nieuws aangezien ik in 2015 al gevraagd ben. Maar toch geeft het elke keer weer een heerlijk gevoel om te zeggen: Wij gaan trouwen! Precies 12,5 jaar na onze eerste date zeggen we JA tegen elkaar. Tegenover onze lieve familie, vrienden en onze mooie kindjes, Mees en Bo. Hoe bijzonder is dat! In deze blog lees je ons dilemma over onze honeymoon. Maar eerst terug naar hoe het allemaal begon…

Hoe belangrijk vonden we trouwen?

Trouwen vonden we nooit iets toevoegen aan onze relatie. Toen we elkaar ontmoetten zijn we vier jaar samen geweest en zijn we eigenlijk al heel snel gaan samenwonen. We wisten al vrij vroeg dat we kinderen wilden en omdat het bij ons niet vanzelf gaat (daarover later meer) kozen we al snel om voor kindjes te gaan. Trouwen had gewoon niet de grootste prio bij ons.

Naarmate de jaren vorderden begon het bij mij toch steeds meer te kriebelen en laten we eerlijk wezen: Bijna alle meiden willen toch één keer in zo’n mooie prinsessenjurk?

Op het moment dat je het niet verwacht…

Jarenlang kwamen we op veel mooie plekjes en elke keer hoopte ik dat Sander mijn o-zo subtiele hints zou oppikken en dat hij op z’n knieën zou gaan maar dat droommoment bleef uit. Totdat we in Canada onze mooiste vakantie ooit beleefden. Ik was zwanger van Bo en was vaak moe (en een beetje lui). Sander ging een paar keer samen met zijn tante weg om “boodschappen” te doen.  Ik vond het al lang prima want dan kon ik even ongegeneerd onderuit op een heerlijk ligbed met de boeken van Fifty shades terwijl ik kon genieten van een prachtig uitzicht op de tuin.

De plek waar zijn tante woont is echt een droom; een ontzettend mooi huis met een bizar groot grasveld dat eindigt in het meer. Echt geweldig. Op een avond wilde Sander dat ik mee ging om te kijken naar de zonsondergang. Ik moest van mijn schoonvader iets fixen op de laptop en was dus druk bezig. Ons oudste moest inmiddels ook naar bed dus het was voor mij geen noodzaak om precies op dat moment even relaxed naar de zonsondergang te gaan kijken.

Na een hoop gekibbel (details laten we even achterwege) ging ik toch mee naar het einde van de tuin om samen naar de zonsondergang te kijken. En ineens bekroop me een vreemd gevoel. Hij zou toch niet…

Yes he did! Vlak voordat hij op een knie ging, zag ik mijn schoonvader en onze zoon naar ons toesluipen met een camera en een klein doosje. Sander had een heel mooi verhaal voorbereid, maar het enige dat ik hoorde was: Wil je met me trouwen? Duizend keer JA natuurlijk! Eindelijk was het moment daar. Om het af te maken, kwam Mees met de ring naar me toegelopen.

Waar ik heel blij mee ben is dat we zelfs foto’s hebben van het moment. Echt een plaatje! De omgeving helpt natuurlijk wel een stukje mee. De hele vakantie heb ik op een roze wolk gelopen en mijn glimlach komt elke keer weer terug als ik naar mijn ring kijk. Die “boodschappenuitjes” bleken achteraf een excuus te zijn om de perfecte verlovingsring uit te zoeken. Ik vind het dan zo speciaal om een ring uit Canada te hebben.

Huwelijksvoorbereidingen

Deze zomer is het drie jaar geleden dat Sander op zijn knieën is gegaan. Qua planning was het de bedoeling dat we nog even wachten met trouwen totdat Bo zelf kon lopen en – niet onbelangrijk – ik mijn zwangerschapskilo’s kwijt was. Toen we op zoek waren naar onze datum riep mijn schoonmoeder ineens: Maar jullie zijn 8 oktober 2018 toch 12,5 jaar samen? En zo hebben we onze datum gekozen. Dat onze trouwdag samenvalt met mijn 32e verjaardag is alleen maar leuk. Zo vergeten we onze trouwdatum in ieder geval niet.

Honeymoon of familymoon?

Inmiddels hebben we al heel wat dingen geregeld voor de bruiloft. Zo ook onze honeymoon. Ik vond het best een dingetje om te bepalen of we onze huwelijksreis met of zonder kinderen gingen doorbrengen. Mijn primaire mamagevoel zegt mét kindjes. We willen namelijk heel graag een rondreis maken door Amerika en Canada en dan veel plekjes bezoeken waar Bassie en Adriaan geweest zijn tijdens hun avonturen door Amerika.

Omdat vooral Bo nog wat klein is voor zo’n rondreis én we het ook wel heel chill vinden om na alle huwelijksstress (want; ja, die is er toch wel) op een ligbedje aan zee te liggen hebben we ervoor gekozen om met z’n tweetjes te relaxen op Fuerteventura.

Ik heb wel even een paar weekjes na moeten denken om een hele week zonder kids weg te gaan. Alles in me zegt dat ik een slechte moeder ben om mijn kinderen achter te laten. De werkelijkheid is dat onze kids staan te springen om een week door te brengen bij hun opa en de oma’s.

Honeymoon zonder kindjes

We hebben gekozen voor dit only-adult hotel. Ik weet niet of het iemand bekend voorkomt maar als ik ergens zonder kinderen ben en ik zie andere kindjes om ons heen, dan mis ik ze nog een stukje meer. Dus om dat te voorkomen hebben we gekozen voor dit heerlijke hotel waar alleen maar grote mensen mogen komen.

De komende weken gaan we lekker door met alle andere voorbereidingen, maar de voorpret op onze honeymoon is alvast begonnen.



Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *