Druk zijn is stom

Druk zijn is stom

Je hoort het steeds vaker om je heen: ‘Ik ben zo druk!’ Ik betrap mezelf er ook weleens op dat ik het denk. Dénken hoor, ik zeg het nooit! Nou ja.. bijna nooit. Maar vaak voelt het ook echt alsof ik druk ben. Waar ik vooral ‘druk’ mee ben is om uit te zoeken wat ik nu echt wil. Ik heb een paar maanden geleden een fase afgesloten en ik zit nu middenin een nieuwe fase. Elke dag ploppen er weer nieuwe vragen op: Wat wil ik nu echt? Wil ik me focussen op Spaans vertalen? Wil ik meer les gaan geven? Waar wil ik staan over vijf jaar? Hoeveel tijd wil ik in mijn bedrijf investeren? Hoe houd ik de perfecte balans tussen werk en privé? Ben ik wel klaar voor deze stap?

Tegelijk heb ik zoveel ideeën voor wat ik wil binnen mijn bedrijf. Voor mijn Spaanse lessen op de basisschool, voor het benaderen van vertaalbureaus om mijn klantenkring uit te breiden, om mijn site mooier te maken. Ik word steeds onrustiger van de hoeveelheid vragen en ideeën die dagelijks komen en weer gaan.

Al deze vragen maken dat ik me heel ‘druk’ voel. Druk bezig om antwoorden te krijgen op die vragen en druk om al mijn ideeën te implementeren. Zo druk dat ik mezelf regelmatig afvraag, wat heb ik nu eigenlijk gedaan vandaag?

Waar ben je druk mee tijdens het Spaans vertalen?

Nou, die vraag kan ik redelijk snel beantwoorden: ik maak zelf Spaanse lessen voor de basisschool en mijn einddoel is om voldoende Spaanse lessen te maken voor een heel schooljaar. De afgelopen tijd heb ik ook rapporten Spaans ontwikkeld zodat de kinderen thuis kunnen laten zien wat ze allemaal al kunnen. Zojuist heb ik een filmpje gemonteerd van de kinderen die vloggend door de school lopen terwijl ze zichzelf in het Spaans voorstellen. Superleuk idee, de uitvoering ervan bleek een stukje complexer.

Druk met een geweldige stage waarbij ik artikelen schrijf voor InSpanje.nl. Deze website schrijft over Spaans nieuws in het Nederlands. De stage loopt tot juni, maar ik hoop dat ik zo nu en dan dit werk mag blijven doen. Gewoon omdat ik het zo leuk vind.

Druk bezig om de laatste opdrachten voor mijn vertaalstudie af te ronden en in te leveren. Elke maand maak ik weer oefenvertalingen, schrijf ik Spaanse teksten of essays over Spaans- of Spaans-Amerikaanse onderwerpen en maak ik andere opdrachten die mij klaarstomen voor het beroep van Spaans vertaler.

Druk met afstuderen. En bij afstuderen horen tentamens. En bij tentamens horen hertentamens. En daar komt stress bij kijken. Veel stress in mijn geval. Ik ben al vertaler, maar om beëdigd te worden, moet je tentamens en examens afleggen om te laten zien dat je een goede kwaliteit vertalingen aflevert. Mijn examenvrees van vijftien jaar geleden steekt hierbij heerlijk de kop op.

Druk aan het plannen om samenwerkingen aan te gaan met vertaalbureaus om verder te gaan in de wereld van het Spaans vertalen. Een van de manieren om je te onderscheiden van andere vertalers, is om beëdigd te worden als vertaler. Dan vertaal je ook officiële documenten. Beëdigd ben ik echt pas na het behalen van al die verschrikkelijke tentamens en examens.

Druk om mijn site – waar ik nog steeds heel blij mee ben – actueel te houden. Ik heb als doel om elke twee maanden een blog te schrijven over mijn ontwikkelingen als zelfstandige. Degenen die goed opgelet hebben, zien dat dit doel mij de afgelopen vier maanden niet gelukt is. Hierbij een nieuwe poging…

Ondanks dat ik dus best veel dingen doe, heb ik vaak het gevoel dat ik nauwelijks progressie maak. Misschien zit die progressie wel in het feit dat ik er nog niet een goed belegde boterham mee verdien? Misschien wel in het feit dat ik op de lange termijn nog niet precies weet waar ik naartoe wil? Met dat dilemma in mijn hoofd, ben ik nu ‘druk’ bezig met een mindmap en een visionboard. Hierop staan mijn doelen, randvoorwaarden, normen en waarden en dingen die ik belangrijk vind in het leven. Zowel zakelijk als privé. Ik word blij van mijn visionboard. Ook al heb ik nog niet heel scherp wat ik precies over vijf jaar doe, ik heb mezelf wel een beetje richting gegeven.

Alleen druk met belangrijke dingen

Afgelopen week lukte het me zelfs om op een studiedag met mijn zoontje naar de dierentuin te gaan, zonder me schuldig te voelen over wat ik allemaal nog moest doen. Op deze dag ben ik normaal gesproken ‘druk’ bezig met een van bovenstaande dingen. Toen we aan de koffie, fristi en appelgebak zaten, kreeg ik een berichtje dat een oud-collega van mij was overleden. Ze was pas 36 jaar en –net als ik- mama van een meisje van 2,5 jaar. Ik word nog steeds stil als ik denk aan haar man en dochtertje die haar moeten missen.

Op zulke momenten is niks meer belangrijk. Alle vragen, ideeën en andere ‘drukke’ bezigheden waren in een klap verdwenen. Op dat moment was ik precies waar ik wilde zijn; samen met mijn kind. Ik gaf hem een extra knuffel en hij ging weer lekker spelen. Heerlijk onbezorgd…

Tegelijkertijd realiseer ik me dat ik alles al heb wat mij gelukkig maakt. Ik heb twee gezonde en blije kinderen, ik ga trouwen met de leukste, we zijn omringd door lieve familie en vrienden. Ik heb de tijd, de gezondheid en vooral de mogelijkheid om na te denken over onze toekomst en waar we over vijf jaar willen zijn.

De zin ‘ik ben druk’ vind ik nog steeds heel stom. Maar als ik dan toch ‘druk’ ben, wil ik wel druk zijn met dingen die er echt toe doen.



Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *